Hotel management Ελλάδα: Τα κρίσιμα μηνύματα για τον τουρισμό το 2026 από τη συνέντευξη του Ζαχαρία Χνάρη στη Ναυτεμπορική

Ο δημόσιος διάλογος για τον ελληνικό τουρισμό το 2026 χρειάζεται μεγαλύτερη τεκμηρίωση, ξεκάθαρες προτεραιότητες και πρακτικές λύσεις που “πατούν” στην πραγματικότητα της αγοράς. Στη συνέντευξή του στη Ναυτεμπορική, ο Ζαχαρίας Χνάρης εστιάζει σε τρεις άξονες που καθορίζουν το αποτέλεσμα για προορισμούς και επιχειρήσεις φιλοξενίας: δεδομένα & στρατηγική, υποδομές & ανταγωνισμός, ανθρώπινο δυναμικό & ελλείψεις προσωπικού.

Δεδομένα και στρατηγικός σχεδιασμός: η βάση για αποφάσεις το 2026

Η συζήτηση ξεκινά με αναφορά σε προηγούμενη συνέντευξη του περιφερειάρχη Νοτίου Αιγαίου Γιώργου Χατζημάρκου, ο οποίος είχε τονίσει ότι «δεν νοείται να μιλάμε για τον τουρισμό χωρίς να έχουμε τα κατάλληλα δεδομένα που επιβεβαιώνουν την όποια άποψή μας». Ο δημοσιογράφος ρωτά τον κ. Χνάρη αν το 2026 πρέπει να είναι στόχος η απόκτηση περισσότερων δεδομένων στον δημόσιο λόγο που θα μπορούν να χαράξουν την πορεία για τον στρατηγικό σχεδιασμό του τουρισμού.

Η απάντηση του Ιδρυτή και Γενικού Διευθυντή του Ομίλου CHC Group είναι ότι «οπωσδήποτε είναι πολύ σημαντικό αυτό που είπε και συμφωνώ απόλυτα». Ταυτόχρονα, προσθέτει ότι υπάρχουν και πολλά άλλα πράγματα που χρειάζεται να λέγονται όπως είναι, αναφέροντας συγκεκριμένα παραδείγματα.

Για τις ξενοδοχειακές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στο hotel management Ελλάδα, η ανάγκη για δεδομένα δεν είναι θεωρητική· συνδέεται με αποφάσεις για τιμολόγηση, κανάλια πώλησης, στόχευση αγορών, στελέχωση και επενδύσεις. Η απουσία σαφούς εικόνας οδηγεί σε αυξημένο ρίσκο, ειδικά σε περιόδους γεωπολιτικής αβεβαιότητας και πληθωριστικών πιέσεων.

Υποδομές ως προϋπόθεση ανταγωνιστικότητας: νερό, δίκτυα και ανταγωνισμός

Στη συνέντευξη αναδεικνύεται ότι πρέπει να μιλάμε για τα πράγματα όπως είναι, και γίνεται ειδική αναφορά σε κρίσιμες υποδομές. Ο κ. Χνάρης τονίζει ότι το νερό «είναι πολύ σημαντικό γιατί δεν αφορά μόνο τη Σαντορίνη αλλά όλα τα νησιά». Επίσης, για την Κρήτη γίνεται αναφορά στο οδικό δίκτυο, ενώ επισημαίνεται ότι «ο ανταγωνισμός είναι πάρα πολύ μεγάλος».

Η θέση που διατυπώνεται είναι ότι πρέπει να δοθεί προσοχή σε όλα αυτά τα πράγματα μέσα στο πλαίσιο του ανταγωνισμού, και προφανώς αξίζει να σταθούμε στο κομμάτι των υποδομών. Ταυτόχρονα, προτείνεται να συνυπολογίσουμε και τις βασικές αγορές «που παραμένουν και επιμένουν να ταξιδεύουν».

Στο ίδιο πλαίσιο, γίνεται αναφορά στον ρόλο των θεσμικών φορέων: «εδώ πρέπει να επέμβουν οι περιφερειάρχες και όλοι οι θεσμικοί γενικότερα να βοηθήσουν τους τόπους τους» μαζί με την κυβέρνηση.

Κρίσιμη είναι και η τοποθέτηση για την αντίληψη που επικρατεί: «αυτό που επικρατεί αυτή τη στιγμή στην κυβέρνηση είναι ότι οι ξενοδόχοι έχουν λεφτά» και η παρατήρηση ότι «δεν είναι έτσι». Ακολουθεί η διαπίστωση: «Η Ελλάδα ζει από τον τουρισμό. Αν δεν επενδύσει λοιπόν το κράτος εκεί, δεν θα έχουμε και αποτέλεσμα».

Για το hotel management Ελλάδα, το μήνυμα είναι σαφές: οι υποδομές δεν είναι παράπλευρο θέμα αλλά βασική προϋπόθεση για να μπορεί μια μονάδα να λειτουργήσει σωστά και να ανταποκριθεί στην ζήτηση με συνέπεια.

Διεθνείς αγορές και ανταγωνισμός: πού “παίζει” η Ελλάδα

Ο δημοσιογράφος ρωτά, στο πλαίσιο του γεωπολιτικού σκηνικού και των πληθωριστικών πιέσεων, αν οι επισκέπτες στρέφονται προς άλλους προορισμούς και πώς συνυπολογίζονται οι ανταγωνίστριες χώρες.

Η απάντηση του κ. Χνάρη είναι ότι «η Ελλάδα ανάλογα με το τμήμα και γεωπολιτικά έχει τον τουρισμό από τη συγκεκριμένη χώρα». Διευκρινίζει με παράδειγμα: «Για παράδειγμα, η Σαντορίνη απευθύνεται αλλού, η Αθήνα αλλού, η Κρήτη αλλού, Κρήτη-Ρόδος απευθύνονται στις ίδιες αγορές».

Αναφέρει ότι σε γενικές γραμμές οι βασικές αγορές είναι «η Γερμανία, η Αγγλία—μεγάλες χώρες—η Γαλλία, Αμερική, Κίνα για Σαντορίνη και Αθήνα», και προσθέτει ότι αυτές «είναι οι αγορές που έχουν τη μεγαλύτερη κίνηση στην Ελλάδα».

Κρίσιμη είναι η παρατήρηση: «Αυτοί όμως, οι ίδιοι πηγαίνουν και στην Τουρκία, πηγαίνουν και στην Ισπανία». Η συνέπεια αυτού είναι ότι «εμείς πρέπει να έχουμε τα κατάλληλα μέσα να τους αντιμετωπίσουμε».

Για τις επιχειρήσεις που ασχολούνται με hotel management Ελλάδα, αυτό σημαίνει ότι η ανταγωνιστικότητα δεν είναι μόνο εσωτερική υπόθεση αλλά σύγκριση με προορισμούς που διεκδικούν τους ίδιους ταξιδιώτες, άρα απαιτείται καθαρή στόχευση και ισχυρή εμπορική στρατηγική.

“Value for many” και ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα της Ελλάδας

Ο δημοσιογράφος ρωτά για τις διεθνείς τάσεις του 2026 και αν, λόγω των πιέσεων, οι επισκέπτες προτιμούν να επενδύουν σε “value for money” προορισμούς, και θεωρεί ο κ. Χνάρης ότι η Ελλάδα είναι ένας τέτοιος προορισμός.

Η απάντηση είναι: «Είναι πολύ for many. Σε όχι σε όλο το βεληνεκές—είναι σε κάποιες περιοχές value for many, σε κάποιες δεν είναι». Προσθέτει όμως: «Όμως η Ελλάδα έχει και πολλά θετικά».

Συγκεκριμένα αναφέρει: «Παρότι είναι ακριβή χώρα σε κάποιες περιοχές σε σχέση με τις άλλες ανταγωνιστικές χώρες, όμως έχουμε μια ιστορία, έχουμε έναν πολιτισμό, έχουμε μια ασφάλεια που παρέχουμε—πού να χτυπήσουμε ξύλο—δεν την παρέχει κανένα άλλο κράτος»

Διευκρινίζει: «Μέχρι τώρα όλο και κάτι γίνεται στις ανταγωνιστικές χώρες. Σε εμάς μέχρι τώρα δεν έχει συμβεί κάτι». Το συμπέρασμα που βγάζει είναι ότι «όλα αυτά συντελούν στο να είμαστε στον πυρήνα, από τις πρώτες χώρες του τουρισμού».

Για τις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στο hotel management Ελλάδα, το μήνυμα είναι ότι το “value for many” δεν είναι μόνο θέμα τιμής· είναι θέμα συνολικής εμπειρίας και αντιληπτής αξίας που συνδυάζει ποιότητα, συνέπεια και τα μοναδικά πλεονεκτήματα που προσφέρει η χώρα.

Ανθρώπινο δυναμικό και ελλείψεις: το μεγάλο ζήτημα που παραμένει ανοιχτό

Ο δημοσιογράφος αναφέρει ότι ο κ. Χνάρης δραστηριοποιείται με διάφορες ξενοδοχειακές ομάδες σε διάφορες γεωγραφικές περιφέρειες της χώρας, και θέτει το ερώτημα για τη μεγάλη συζήτηση του ανθρώπινου δυναμικού και των ελλείψεων, που «νομίζω ότι θα παραμείνει ανοιχτή και το 2026».

Αναγνωρίζεται ότι «παρόλο που βασικό στοιχείο του ελληνικού τουρισμού είναι η ελληνική φιλοξενία με όλες της τις έννοιες», μια λύση είναι οι μετακλήσεις από τρίτες χώρες. Το ερώτημα που τίθεται είναι αν «με τους ρυθμούς που εξελίσσονται μπορούν όντως να δώσουν μια απάντηση σε αυτό το μεγάλο ζήτημα που δυσκολεύει πολλές γεωγραφικές περιφέρειες».

Η απάντηση του κ. Χνάρη είναι σαφής: «Κοιτάξτε, είναι μια λύση ανάγκης καταρχήν. Δεν είναι η επιθυμητή λύση—λύση ανάγκης». Εξηγεί: «Διότι πρώτον, αυτοί οι άνθρωποι που έρχονται δεν έχουνε τη φιλοξενία που έχει ο Έλληνας»

Προσθέτει: «Ένα από αυτά που προσφέρουν φιλοξενία είναι το χαμόγελο—είναι πολλά πράγματα τα οποία δεν τα έχουν. Αυτοί οι λαοί όμως είναι μια ανάγκη, μια λύση ανάγκης».

Και συνεχίζει: «Παρ’ όλα αυτά, ούτε αυτό μας βοηθάει. Όχι λόγω του αργού ρυθμού μόνο που είπατε, αλλά δεν έχουν καμία εξειδίκευση». Περιγράφει την πρακτική δυσκολία: «Καμία. Προσπαθούμε με 1000 τρόπους να πάρουμε 5 καλούς και θα πάρουμε και 10 να τους μαθαίνουμε κιόλας—δεν βγαίνει έτσι το αποτέλεσμα».

Παρατηρεί όμως: «Αυτό που μας σώζει είναι ότι όλος ο κόσμος είναι έτσι. Όλες οι ανταγωνιστικές χώρες είναι πάνω κάτω στα ίδια».

Ταυτόχρονα, εκφράζει ανησυχία: «Αλλά αυτό είναι ανησυχητικό και θα σας πω γιατί». Δίνει το παράδειγμα της Κρήτης: «Στην Κρήτη για παράδειγμα έχουμε τον άλλο δρόμο—τώρα θα ανοίξει—και ένα-δύο χρόνια είχα μια συζήτηση με τον περιφερειάρχη: θα ανέβει ο τουρισμός στο διπλάσιο τα επόμενα 10 χρόνια».

Και θέτει το κρίσιμο ερώτημα: «Και ρωτώ: πώς θα εξυπηρετήσουμε; Με τι κόσμο θα εξυπηρετήσουμε διπλάσιο τουρισμό;». Ο δημοσιογράφος επιβεβαιώνει: «Και ο κόσμος, αλλά φαντάζομαι και υποδομές θα είναι ένα ζήτημα αν όντως φτάσουμε αυτά τα μεγέθη που περιγράφετε».

Τι σημαίνουν όλα αυτά για hotel management Ελλάδα

Για το hotel management Ελλάδα, το μήνυμα της συνέντευξης είναι πρακτικό και άμεσο: η ανάπτυξη δεν αρκεί να “φαίνεται” στα νούμερα αφίξεων· πρέπει να μπορεί να εξυπηρετηθεί σωστά, με ποιότητα και συνέπεια.

Όταν οι υποδομές πιέζονται και το ανθρώπινο δυναμικό δεν επαρκεί—ενώ οι διαθέσιμες λύσεις (όπως οι μετακλήσεις) είναι «λύσεις ανάγκης» με περιορισμούς—τότε η εμπειρία του επισκέπτη, η λειτουργία της μονάδας και η φήμη του προορισμού δοκιμάζονται ταυτόχρονα.

Το hotel management Ελλάδα δεν είναι απλώς «διοίκηση ξενοδοχείου», αλλά ολιστική διαχείριση που συνδυάζει εμπορική στρατηγική, λειτουργική ετοιμότητα και ανθρώπινο δυναμικό ικανό να παραδώσει την ελληνική φιλοξενία στην πράξη.

Η συζήτηση για το “value for many” δείχνει ότι η αγορά γίνεται πιο απαιτητική: ο πελάτης αξιολογεί την αξία συνολικά—όχι μόνο την τιμή—άρα η ποιότητα υπηρεσίας και η συνέπεια εκτέλεσης γίνονται ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.

Επίσης, η συνέντευξη υπενθυμίζει ότι διαφορετικοί προορισμοί απευθύνονται σε διαφορετικά κοινά, ενώ οι ταξιδιώτες συγκρίνουν Ελλάδα με Τουρκία και Ισπανία. Για τις διοικήσεις ξενοδοχείων, αυτό σημαίνει ότι δεν αρκεί η γενική προβολή της χώρας· απαιτείται ξεκάθαρο positioning και επιχειρησιακή ικανότητα να υποστηρίξεις αυτό που υπόσχεσαι.

Τέλος, το θέμα της στελέχωσης αναδεικνύεται ως “ρυθμιστής” όλης της εξίσωσης: ακόμη και αν η ζήτηση αυξηθεί σημαντικά, η πραγματική ικανότητα εξυπηρέτησης θα κριθεί από το αν υπάρχει επαρκές και κατάλληλα εκπαιδευμένο προσωπικό. Και επειδή οι διαθέσιμες λύσεις έχουν περιορισμούς—έλλειψη φιλοξενίας, έλλειψη εξειδίκευσης, χρόνος εκπαίδευσης—γίνεται σαφές ότι η βιώσιμη απάντηση πρέπει να είναι πολυπαραγοντική και μακροπρόθεσμη.

---